یکشنبه, 26 بهمن 1393 ساعت 11:03

اقليت هاي ديني در كنوانسيون هاي بين المللي

خانه تقریب -  قبل از تشكیل سازمان ملل و در زمان جامعه ملل، پس از جنگ جهانی اول یك نظام بین المللی حمایت از اقلیت‌ها به وجود آمده بود. در آنجا تعیین می‌گردید كه دولت هایی كه در آنها اقلیت هایی وجود دارد نباید نسبت به آنها تبعیض روا دارند و حق استفاده از زبان و مذهب خود را به آنها بدهند.

 معمولا شاخصه‌های متفاوتی برای تشخیص و تعیین اقلیت‌ها وجود دارد. سه ویژگی اساسی آنان این است كه: از لحاظ تعداد كم باشند، حاكمیت را در دست نداشته باشند، تفاوت نژادی، ملی، فرهنگی، زبانی یا تفاوت مذهبی داشته باشند. البته عبارت اقلیت شامل افرادی می‌شود كه اتباع یك كشور باشند. هر چند كه كمیته حقوق بشر در تفسیر نسبتا جدید خود در سال 1994 در رابطه با ماده 27 میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی اعلام داشته كه حق داشتن فرهنگ، زبان و مذهب فقط مربوط به اقلیت‌های شناخته شده و تثبیت شده نیست، بلكه افراد متعلق به گروه‌های جدید مثل گروه هایی كه كارگران مهاجر را تشكیل می‌دهند نیز شامل می‌شود. به هر حال این كمیته، شهروند بودن كشور محل اقامت را به عنوان پیش شرط برخورداری از حقوق اقلیت به حساب نیاورده است.

اسناد بین المللی
قبل از تشكیل سازمان ملل و در زمان جامعه ملل، پس از جنگ جهانی اول یك نظام بین المللی حمایت از اقلیت‌ها به وجود آمده بود. در آنجا تعیین می‌گردید كه دولت هایی كه در آنها اقلیت هایی وجود دارد نباید نسبت به آنها تبعیض روا دارند و حق استفاده از زبان و مذهب خود را به آنها بدهند. جامعه ملل به عنوان ضامن اجرای این تعهدات محسوب می‌شد و یك كمیته سه نفره از سوی جامعه ملل برای بررسی ادعاهای مربوط به نقض حقوق اقلیت‌ها تشكیل شده بود. پس از تشكیل سازمان ملل قضیه طور دیگری شد و حقوق اقلیت‌ها به صورت ویژه یی مورد توجه قرار گرفت. البته برخی از اسناد بین المللی نیز بطور مشخص و ویژه به حقوق اقلیت‌ها اختصاص یافت كه از آن جمله می‌توان اسناد زیر را برشمرد: كنوانسیون محو هر گونه تبعیض نژادی مصوب سال 1965 مجمع عمومی، كنوانسیون منع و مجازات ژنو ساید (1948) كنوانسیون ضد تبعیض در تعلیم و تربیت (یونسكو 1960) مقاوله نامه شماره 111 درباره تبعیض در استخدام و اشتغال (مصوب سازمان بین المللی كار 1958) اعلامیه محو هر نوع نابردباری و تبعیض براساس مذهب (مصوب سال 1981 مجمع عمومی) و اعلامیه مربوط به حقوق افراد متعلق به اقلیت‌های ملی، نژادی، مذهبی و زبانی مصوب سال 1992 مجمع عمومی. میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی علاوه بر مقررات كلی مربوط به رعایت حقوق همه افراد بدون تبعیض از لحاظ نژاد، زبان و مذهب و مخصوصا مواد 18، 19، 24، 25 و 26 در ماده 27 مشخصا از اقلیت‌های نژادی، مذهبی و زبانی نام برده و حق برخورداری آنان را از فرهنگ و دین خاص خود به رسمیت شناخته است. نكته دیگر اینكه حقوق اقلیت‌ها در مجامع بین المللی از دو جهت مورد توجه قرار می‌گیرد. یكی از جهت عدم تبعیض در اعمال حقوق و آزادی‌های اساسی نسبت به آنها و دیگر از جهت حفظ هویت قومی و فرهنگی و مذهبی آنها. دو ماده در میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی وجود دارد كه اولی ناظر بر حكم كلی رفع تبعیض و دومی وجهه دیگر حقوق اقلیت‌ها را بیان می‌كند. ماده 26: «كلیه اشخاص در مقابل قانون متساوی هستند و بدون هیچ گونه تبعیض، استحقاق حمایت بالسویه قانون را دارند، از این لحاظ قانون باید هر گونه تبعیض را منع و برای كلیه اشخاص حمایت موثر و متساوی علیه هر نوع تبعیض خصوصا از حیث نژاد، رنگ، جنس، زبان، مذهب، عقاید سیاسی و عقاید دیگر، اصل و منشا اصلی یا اجتماعی، مكنت، نسب یا هر وضع دیگر تضمین نماید» ماده 27: «در كشورهایی كه اقلیت‌های نژادی، مذهبی، یا زبانی، وجود دارند، اشخاص متعلق به اقلیت‌های مزبور را نمی توان از این حق محروم كرد كه مجتمعا با سایر افراد گروه خاص خودشان از فرهنگ خاص خود متمتع شوند و به دین خود متدین بوده و بر طبق آن عمل كنند یا به زبان خود تكلم نمایند» اعلامیه مربوط به حقوق افراد وابسته به اقلیت‌ها مصوب سال 1992 مجمع عمومی سازمان ملل به نحو مشخص تر و روشن تری توجه به حفظ هویت اقلیت‌ها را مشروحا بیان كرده كه البته هنوز در سطح اعلامیه است و عنوان معاهده به خود نگرفته است ماده 1 این اعلامیه می‌گوید: «دولت‌ها باید از موجودیت و هویت اقلیت‌های ملی، نژادی، فرهنگی، مذهبی و زبانی واقع در قلمرو خود حمایت كرده و شرایط و وضع مربوط به ارتقا و رشد هویت آنها را تشویق نمایند...» البته یك نهاد خاص در سازمان ملل به نام كمیسیون فرعی وجود دارد كه جلوگیری از تبعیض و حمایت از اقلیت‌ها را از سال 1947 به عهده گرفته است و با تشكیل اجلاس سالانه در ژنو و داشتن برخی گروه‌های كاری در زمینه حمایت از اقلیت‌ها تلاش می‌كند. به هر روی با تمام تلاش‌های صورت گرفته در سطح بین المللی برای رعایت حقوق حقه اقلیت‌های دینی اما همچنان بسیاری از كشورها از اجرای این قوانین سرباز می‌زنند و تا اجرای آن آرمانشهر حقیقی گویا فاصله زیادی وجود دارد.

نویسنده:سید مصطفی میری

منابع : روزنامه اعتماد، شماره 2307 به تاريخ 19/8/90، صفحه 9

نظر شما

تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

آخرین مطالب

تمامی حقوق این پایگاه، نزد خانه تقریب محفوظ است.
طراح سایت: رامندسرور

 

صفحه خانه تقریب در فیسبوک صفحه خانه تقریب در توییتر صفحه خانه تقریب در گوگل پلاس صفحه خانه تقریب در آپارات صفحه خانه تقریب در اینستاگرام